Het achtjarige zoontje van een Haarlemse sluiswachter heeft zojuist pannenkoeken gebracht naar een blinde man verderop aan de dijk. Op de terugweg, terwijl hij de pluisjes van een zonnebloem in de lucht blaast, merkt hij op dat het snel donker begint te worden. Terwijl hij naar huis begint te rennen, hoort hij plots een geluid. Hij kijkt in het rond en ziet een kleine opening in de dijk, waar een dun straaltje water door stroomt. De rest van dit verhaal uit 1866 is jullie vast bekend uit het jeugdboek ‘Hans Brinker’. Hij stopt zijn vinger in het gaatje en Haarlem werd door zijn toedoen behoed voor een grote ramp. Dit beeld flitst af en toe door mijn gedachten nu ik namens TAUW ben gedetacheerd bij ‘Het Versnellingshuis: Nederland Circulair!’ als manager van doorbraakprojecten.
Het Versnellingshuis is een samenwerking van VNO-NCW/MKB Nederland, MVO Nederland, Het Groene Brein en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Het Versnellingshuis helpt ondernemers op drie verschillende manieren: met matchmaking, maatwerk ondersteuning en ‘moonshots’ oftewel doorbraakprojecten. Het Versnellingshuis ondersteunt bij het vinden van de juiste netwerkpartners, bij kennis- en financieringsvraagstukken en het wegnemen van belemmeringen in wet- en regelgeving.
In het geval van doorbaakprojecten gaat het om onderwerpen die groot en complex zijn
(niet één probleemeigenaar), waarvoor betrokkenheid van een behoorlijk aantal ketenspelers nodig is en waarbij wordt toegewerkt naar een marktgedragen business propositie. Voorbeelden van projecten die momenteel lopen onder de vlag van het Versnellingshuis zijn Textiel (Dutch Circular Textile Valley), Chemische Recycling, Matrassen, Windmolenparken en Sierteelt.
Is het dichten van gaatjes, zoals destijds in de dijk van Haarlem gebeurde, voldoende om de problematiek op het vlak van klimaat en schaarste aan niet-hernieuwbare grondstoffen het hoofd te bieden? Of zijn we ongewapend en slecht voorbereid in de strijd met een grotere kracht? Uiteraard is iedere stap er eentje in de goede richting, maar ik ben ervan overtuigd dat we veel meer moeten doen én in een hoger tempo, willen we tot een circulaire economie komen.
Misschien ligt er achter die dijk wel een poel van kennis, en vindt de echte doorbraak plaats als we in staat blijken om met die kennis een overvloed aan ideeën te realiseren die ons helpen bij het behalen van onze doelstellingen.
Vanuit TAUW helpen we overheden met adviezen als het gaat om beleidsvragen rondom circulariteit en de omgang met afvalstromen. Bedrijven die hun bedrijfsvoering willen verduurzamen kunnen bij ons terecht voor adviezen om van afvalstoffen weer producten te maken, via inkoop (MVI) te zorgen dat het ontstaan van afval wordt vorkomen en voor het opstellen van Material Flow Analyses (MFA) om de potentie voor hergebruik van materialen en preventie van afval in kaart te brengen. Ook ondersteunen we bij het opstellen van Levenscyclusanalyses (LCA) om verschillende producten of processen met elkaar te kunnen vergelijken op duurzaamheid.
Laten we er dus vooral voor zorgen dat we samen werken aan inspirerende voorbeelden in plaats van te blijven mijmeren bij standbeelden uit het verleden. De Week van de Circulaire Economie - die jaarlijks in de eerste week van februari wordt georganiseerd door het Versnellingshuis - was een goed begin, maar nu is het zaak dat de activiteiten (en energie op dit onderwerp) zich niet beperken tot deze ene week, want 2020 duurt nog lang!
En nu moet ik er gauw vandoor, ik laat niet graag een blinde man hongerig wachten.
Leg uw vraagstuk voor aan onze experts, wij adviseren graag.
