De vervanging van koemelk door havermelk in de koffieautomaten bij TAUW heeft recentelijk tot verhitte discussies geleid. Een gebeurtenis waar ik eigenlijk niet eens meer van opkeek gezien de vergelijkbare commotie die ontstond bij eerdere activiteiten, zoals de ‘inclusie borrels’, de ‘Meatless Nieuwjaarlunch’ en het ‘Boys don’t cry webinar’.
Nu is de keuze van de melk in onze koffieautomaten niet mijn directe verantwoordelijkheid, maar de achterliggende polarisatie, een maatschappelijk fenomeen dat ook ons niet voorbijgaat, is dat zeker wel. En hoewel hier nu nog geen sprake van is, krijg ik inmiddels wel buikpijn van de mogelijkheid dat er ook binnen onze organisatie ‘kampen’ ontstaan die niet meer naar elkaar luisteren en hoe dan ook volharden in hun eigen gelijk.
Ik geloof er enorm in dat het bedrijfsleven een ‘force for good’ moet zijn. Zeker in de bouw- en infrasector waar nog enorm veel te winnen valt qua diversiteit en sociale veiligheid, maar ook bij het terugdringen van onze milieu-impact. Om daar echt stappen in te zetten, moeten we wel alle talenten en kwaliteiten die we in huis hebben goed laten samenwerken. Daarvoor is het noodzakelijk dat onze mensen in ieder geval met elkaar in gesprek blijven. Ook als ze het oneens zijn over de snelheid van de veranderingen, of überhaupt over de noodzaak om te veranderen.
Wat dat betreft koester ik de discussies bij de koffieautomaat. Het betekent in ieder geval dat we nog met elkaar in gesprek zijn. Zorgen dat dat gesprek, hoe sterk de meningen ook uiteenlopen, gevoerd blijft worden zie ik als mijn maatschappelijke verantwoordelijkheid. Immers, bij het beperken van polarisatie is niet alleen TAUW zelf gebaat maar ook de sector waar we onderdeel van zijn en de maatschappij waar wij voor werken.
(Dit artikel is reeds gepubliceerd in Cobouw)
Leg uw vraagstuk voor aan onze experts, wij adviseren graag.
