Samenwerking cruciaal bij aanpak maatschappelijke opgaven

19 januari 2024, Henry Raben

Advies- en ingenieursbureaus gaan de komende jaren een belangrijke, zo niet onmisbare rol spelen. De uitdagingen op het gebied van waterveiligheid, mobiliteit, woningnood, energietransitie en milieu zijn groot en vragen om veel kennis en capaciteit.

Wanneer we kijken naar waterveiligheid hebben de recente hoeveelheid regenwater en de hoge waterstanden laten zien dat wij als Nederland goed zijn voorbereid op overstromingen en dijkdoorbraken, mede door alle getroffen maatregelen. Toch zijn er nog enorme uitdagingen die we moeten aangaan om als Nederlander, waterschap, gemeente en Rijkswaterstaat zonder zorgen te kunnen slapen. Denk aan de honderden kilometers ophoging van onze dijken, extra ruimte voor de rivier (alsmede natuurontwikkeling in combinatie met een bodem die al het regenwater aankan) en beheer en onderhoud van onze bruggen, sluizen en Deltawerken.

Desondanks wordt, gevoed door de woningnood, nog gedacht aan bouwen op laag liggende terreinen of nabij de uiterwaarden. Goed voor woningen op de korte termijn, maar hoe zorgen we ervoor dat deze woningen er over vijftig jaar nog steeds staan?

Ook de industrie staat in haar zoektocht naar nieuwe energiebronnen voor uitdagingen. Zo moeten zij voor het bouwen van waterstoffabrieken en/of Waste-to-energy-fabrieken eerst een ‘Stress-test’ doen om te bepalen of hun terrein kwetsbaar is voor wateroverlast of hittestress. En ook hier is specialistische kennis en expertise nodig.

Eerder schreef ik al over de Kaderrichtlijn Water en de waterkwaliteit die in het gedrang is, en nog niet op orde. En wat te denken van de recente berichten over PFAS in grond en grondwater. De grote opgaven voor het verbeteren van onze natuur, de inzet voor de waterdoelen in met name het landelijk gebied, de maatregelen om de klimaatverandering tegen te gaan of om ruimte te geven aan de te verwachten effecten, zijn belangrijke bouwstenen van de zogeheten transitie van het landelijk gebied. Uitdagend qua uitvoering en op basis van integrale gebiedsprocessen. Last but not least hebben we ook te maken met de elektrificatie, waarvoor een enorm arsenaal aan kabels en leidingen moet worden aangelegd. En met de energietransitie in woonwijken en op bedrijventerreinen, die in 2050 volledig aardgasvrij moeten zijn.

Enorm complexe opgaven waarbij de behoefte aan capaciteit en kennis groot is. En deze zijn al schaars. We vissen immers met z’n allen in dezelfde vijver van technische ingenieurs. Hier komt de vergrijzing bij de overheid nog bovenop, waardoor ook veel kennis wegvloeit. Meer dan ooit wordt er gezocht naar ingenieurs. Waar moeten deze mensen vandaan komen?

Ik voorzie dat er steeds vaker slechts één of enkele inschrijvers bij aanbestedingen op de grote maatschappelijke opgaven zullen zijn. Ook de prijzen zullen stijgen om de noodzakelijke opleiding van ingenieurs te kunnen bekostigen en te investeren in (digitale) innovatie. Om al deze uitdagingen het hoofd te bieden, is samenwerking tussen advies- en ingenieursbureaus van essentieel belang. Maar het betekent ook dat er moet worden nagedacht over rolverdeling tussen industrie, overheid en advies- en ingenieursbureaus. Door samenwerking in plaats van individuele acquisitie kunnen we toewerken naar out of the box-oplossingen en duurzaam succes. Ik neem het initiatief om samen met NLingenieurs vanuit de branche het gesprek met de ketenpartners aan te gaan, en een brainstorm te organiseren om oplossingen te vinden voor deze uitdagingen. Een leidende rol voor ons als advies- en ingenieursbureau waar ik naar uitkijk!

(Dit artikel is reeds gepubliceerd in Cobouw)

Heeft u vragen over dit blogartikel?

Leg uw vraagstuk voor aan onze experts, wij adviseren graag.