Solidariteit

08 maart 2022, Ralph van Roessel

Deze blog is geschreven naar aanleiding van Internationale Vrouwendag, dit jaar met als thema ‘Solidariteit, de kracht voor verandering’.

Ik zal eerlijk zijn; een groot deel van mijn leven heb ik de meerwaarde van (gender)diversiteit, en daarmee ook het probleem van ongelijke kansen voor vrouwen, totaal niet erkend. Vele jaren lang ben ik werkzaam geweest in door mannen gedomineerde omgevingen. In die comfortabele ‘mannen bubbel’ heb ik me altijd prima thuis gevoeld. Heel lang heb ik niet eens het idee gehad dat ik daardoor een hoop miste.

Tot ik een jaar of 8 geleden de mazzel had om met een aantal vrouwen nauw samen te werken. Pas toen kwam ik erachter wat ik al die jaren had gemist. Ik leerde dat het klopt wat in de (wetenschappelijke) boeken staat. Gemengde teams, of het nu projectteams of managementteams zijn, functioneren echt beter dan volledig mannelijke (of volledig vrouwelijke) teams. Niet zozeer omdat de betreffende vrouwen uitzonderlijk talentvol waren (wat vaak wel zo was) maar omdat ze iets toevoegden. Iets anders. Iets nieuws wat er nog niet was, waardoor het overleg/product/project beter werd. Dat ‘iets toevoegen’ was soms een ander perspectief, soms meer oog voor de onderlinge relaties en dan weer meer rust of een andere vorm van persoonlijk leiderschap. In ieder geval allemaal zaken die waardevolle aanvullingen waren op mijn eigen kwaliteiten. En vooral ook op mijn eigen tekortkomingen. En vaak ook op die van de mannen om mij heen.

Waarom deze ontboezeming? Omdat ik er inmiddels wel achter ben dat alleen de meerwaarde van diversiteit erkennen, en dit actief uitdragen, niet voldoende is. Hoe goed we ons beleid ook hebben staan en hoe actief de diversiteit en inclusie werkgroep binnen TAUW ook is, de stapjes voorwaarts zijn (te) klein. Indrukwekkende stappen voorwaarts maken, primair voor de positie van vrouwen maar zeker ook voor andere vormen van diversiteit, vraagt om solidariteit van de dominante groep. Mannen dus, in het geval van TAUW.

Als we bij TAUW echt minimaal 30% vrouwen in alle lagen van het bedrijf willen - en dat willen we - moeten wij mannen ons er actief voor inzetten. ‘Er voor open staan’ is niet goed genoeg. Hoe je dat ‘actief solidair zijn’ doet? Wat in ieder geval helpt, is je te beseffen dat je als man, in welke functie dan ook, geneigd bent om masculien gedrag altijd net wat meer te waarderen dan ‘andersoortig’ gedrag. Verder kun je prima aan vrouwen in je omgeving vragen of en hoe jij een rol kunt spelen bij het inbrengen en ontwikkelen van hun talenten. Of het nu gaat om het bieden van ruimte in een overleg of project, of om het bespreken van de benodigde flexibiliteit om de zorgtaken thuis te combineren met de ambities binnen TAUW.   

Ik moet echter ook bekennen dat ik onbedoeld nog heel vaak mogelijkheden om solidair te zijn, laat liggen. Gewoon omdat ik er niet aan denk op dat moment. De Uitdaging voor mijzelf, en zeker ook voor TAUW als bedrijf, is dus om juist de bewustwording over de rol van mannen bij diversiteit en kansengelijkheid voor vrouwen flink te vergroten. En daarvoor zullen we, mannen én vrouwen, elkaar moeten opzoeken. Er over in gesprek gaan. Enkel zo kunnen we de bewustwording vergroten. En de positieve voorbeelden creëren die nodig zijn om bij TAUW echt 100% sprake te laten zijn van kansengelijkheid voor iedereen. Gezien de ervaringen tot nu toe, en ook mijn eigen worsteling, zal dat niet altijd makkelijk zijn. En toch zijn wij mannen het aan onze vrouwelijke collega’s verplicht. Het doel is de inspanning meer dan waard. Elke concrete solidaire actie, hoe klein of groot dan ook, draagt direct bij en kan het verschil maken voor die ene vrouw in jouw omgeving. En dat biedt hoop!