Mensen overschatten de snelheid van verandering in 2 jaar en onderschatten de snelheid van verandering in 10 jaar. Toen ik begon met deze, voor mij laatste, Cobouw column, dacht ik aan deze vrije vertaling van een citaat dat ik ooit las.
In 2017, toen ik begon met het schrijven van columns, was mijn ongemak rondom ‘zo gaan de zaken binnen de infrasector nu eenmaal’ een belangrijke reden om de pen op te pakken. Want hoe mooi de inhoud van ons werk ook is, de wijze waarop we met elkaar omgingen in die tijd was echt niet oké. In die periode waren energie- en tijdrovende tenders, contracten die op wantrouwen zijn gebaseerd, geharnaste onderhandelingen, een gebrek aan diversiteit en sociale veiligheid, evenals gedrag dat doet denken aan Calimero, tot mijn eigen ongeloof, redelijk 'normaal'.
Als we terugkijken, is het dan ook niet verrassend dat mijn bijna 50 columns, behoudens een enkel uitstapje, vooral gingen over ‘’anders’’ samenwerken, diversiteit, inclusie en sociale veiligheid, evenals over (het ontbreken van) trots en imago van onze sector. Ik ben blij te constateren dat we als sector op deze onderwerpen de afgelopen jaren enorme voortgang hebben geboekt. Tegenwoordig voeren opdrachtgevers en marktpartijen open en respectvolle gesprekken die tien jaar geleden onvoorstelbaar waren. Diversiteit, inclusie en sociale veiligheid staan bij veel organisaties echt op de agenda en de sector brede vooruitgang is onmiskenbaar. Langzaam merken we dat de maatschappelijke belangstelling en waardering voor ons werk toenemen, en halen we regelmatig het nieuws met onze essentiële bijdrage in onder andere de energietransitie, de woningbouwopgave en het klimaatbestendig maken van ons land.
De noodzaak om te veranderen in onze sector zal ook de komende tien jaar reusachtig blijven. We moeten Nederland niet alleen toekomstbestendig maken door onze ‘handprint’ fors te vergroten maar daarbij ook onze eigen milieu impact, de ‘footprint’, aanzienlijk verlagen. Voor enige zelfgenoegzaamheid is dus totaal geen ruime, maar het getoonde verandervermogen van de afgelopen jaren geeft mij zeker wel vertrouwen voor de toekomst. Toch prettig om met een beetje optimisme mijn columncarrière te kunnen afsluiten.
(Dit artikel is reeds gepubliceerd in Cobouw)
Leg uw vraagstuk voor!
