In 2016 kwam er een breed gedragen visie op samenwerken in de waterschapsmarkt die waterschappen, adviesbureaus, Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP) en aannemers gezamenlijk formuleerden: ‘De waterschapsmarkt van de toekomst – Bouwstenen voor vernieuwing'. Platform Samenwering WaterschapsWerken (SWW) geeft richting aan de verwezenlijking van deze visie. In dit artikel in OTAR vertelt Jibbe Poppen (projectdirecteur/business manager waterschappen bij TAUW, voormalig SWW voorzitter en nu vicevoorzitter van het SWW) hoe we invulling geven aan deze nieuwe samenwerking met de marktpartijen.
Na de bouwfraude eind jaren negentig schoot de waterschapswereld in een kramp. Contracten werden, als ‘gestold wantrouwen’, steeds dikker, risico’s werden doorgeschoven. De ommekeer kwam met de visie op samenwerken in de waterschapsmarkt die waterschappen, adviesbureaus, HWBP en aannemers in 2016 gezamenlijk formuleerden. Anno 2022 is die visie steeds meer praktijk geworden. Een voorbeeld is de derde editie van de projectenkalender die in januari op de InfraTech 2023 wordt gepresenteerd.
De samenwerking tussen waterschappen als opdrachtgevers en marktpartijen als opdrachtnemers kon en moest beter. Dat constateerden de Unie van Waterschappen en brancheorganisatie Bouwend Nederland bijna tien jaar geleden. Het resulteerde in een visie op de rol van de waterschappen als publieke opdrachtgevers. Door nauwe samenwerking met brancheverenigingen uit de waterbouw en technologie kwam er in 2016 een eerste breed gedragen marktvisie: ‘De waterschapsmarkt van de toekomst Bouwstenen voor vernieuwing’. Drie bouwstenen moesten bijdragen aan de noodzakelijke vernieuwing: maximale maatschappelijke waarde, de mens centraal en een gezonde bouwkolom. Platform Samenwerking WaterschapsWerken (SWW) geeft richting aan verwezenlijking van deze visie. In SWW zijn waterschappen en hun Unie vertegenwoordigd, alsmede het Hoogwaterbeschermingsprogramma en brancheverenigingen voor aannemers, leveranciers en ingenieursbureaus.
Jibbe: “Voor onze marktvisie hebben wij voor een pragmatische insteek gekozen met als motto ‘van contract naar contact’. Een goed voorbeeld is risicobeheersing. Risico’s werden rondgepompt, van waterschap naar adviesbureau, naar bestek voor de aannemer en die schoof ze weer door naar onderaannemers; zij waren uiteindelijk de sjaak. Tien jaar geleden was wantrouwen nog de basis. Ik kreeg steeds dikkere contracten, want elke keer als in een project iets misging, werd dat - gechargeerd gezegd - een nieuw artikel in het contract. Ook kwam er dan eerst een claim en vervolgens pas het verzoek om te praten. Dat is niet meer zo; we zijn nu veel opener, transparanter.”
Lees het uitgebreide artikel (pdf) in OTAR, nummer 7, 2022.